Niet om door te komen. Nooit af. Ondankbaar werk. Je draait je om en het is weer…
zwaar vermoeiend. Je snapt waarschijnlijk wel waarover dit gaat. Het Huishouden. Met de hoofdletter H en synoniem voor Hard werken. Een onderschatte klus die 9 van de 10 keer op de schouders van de vrouw in huis rust of in ieder geval op het meest vrouwelijke deel van allerlei samenwoonvormen.
Laatst stond er als antwoord op de vraag; ‘Waar zeuren vrouwen het meest over?’ het volgende rijtje: 1. uiterlijk, 2. mannen, 3. huishouden (op een nette 3e plek). Maar, als ik er goed over nadenk zeuren vrouwen waarschijnlijk over mannen die niets in het huishouden doen, dus een stijging naar nummer 2 èn gaat er zoveel tijd op aan het huishouden dat vrouwen daardoor hun uiterlijk niet netjes, strak en up-to-date kunnen houden dus huishouden schiet door naar nummer 1 voor de zeurende vrouw. Ik wist het wel!
Hoe kunnen wij dit juk, dat wij al sinds jaar en dag dragen, verlichten, verkleinen of zelfs afgooien? Met een huisman trouwen komt er als eerste in mij op. Natuurlijk een geweldig idee, behalve dat wij deze man (hoogstwaarschijnlijk maar 1 per stad/dorp beschikbaar) eerst nog moeten vinden en dan ook nog moeten zien te veroveren, daar waar het aanbod schaars is en de vraag overweldigend. Iemand inhuren is ook een goed idee maar als de marktwerking is, zoals ik ‘m net heb beschreven, dan wordt het wassen van de vieze onderbroekjes en het opvegen van de broodkruimels wel een hele dure aangelegenheid.
Dus, dames, doen we het gewoon weer zelf. Er zijn natuurlijk vrouwen die het wel een prettige bezigheid vinden, dat huishouden. Maar ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat het merendeel van ons, dat in hetzelfde schuitje zitten van wassen, opruimen, zuigen, wc’s boenen en weer opnieuw beginnen er nou niet ècht heel vrolijk van wordt. Daar heb ik iets op gevonden: Huisfraude. Met minimale middelen en inzet het maximale eruit halen.
Dat doen die hoge omes van al die multinationals namelijk ook. Daar heb ik de kunst een beetje van afgekeken. Zij doen veel aan ‘window dressing’. Hoe doen ze dat? Nou, door bijvoorbeeld druk te vergaderen (andere benaming voor koffie drinken met een borreltje toe), conference calls te houden (lekker kletsen met andere kerels over voetbal, beursberichten èn de laatste playboy), achter de computer te werken (ze zitten toch alleen op de kamer dus niemand ziet welke sites ze bekijken), veel, lang en laat op kantoor aanwezig zijn (valt niet te controleren wàt ze daadwerkelijk doen) en zo af en toe een zakenreisje (zeurt ook niemand over als ze een ochtendje strand meepikken).
Je doet gewoon druk, druk, druk, belangrijk, belangrijk en het lijkt al heel wat.
Zo ook tijdens de huisfraude. Je doet druk en belangrijk zodat het heel wat lijkt. Dat is een strategie om medebewoners ertoe aan te zetten je te gaan helpen. Zij voelen zich bezwaard (moet je wel heeeel druk, druk doen) dat je zoveel huishoudelijk werk hebt en nemen een taak van je over. Hoe breng je dat. Veel zwaaien met doeken, de trap op en af rennen, water in de emmer laten plonsen, stofzuiger aanzetten, verzin het maar. Het moet er heel erg druk uitzien.
Als er niemand thuis is kun je gewoon weer rustig achter de computer gaan zitten met een kop koffie en desnoods een lekkere koek. In de middag raad ik een goed glas wijn aan met een olijfje en toastje kaas. Zorg er wel voor dat alles weg is zodra de huisgenoten weer thuis komen of schenk, als ze net binnen komen, hetzelfde voor hen in en zeg; Hè, hè, ik ga ook net zitten.
Ergens tijdens je dag is het wel zaak om, liefst binnen een half uur, zoveel mogelijk troep op te ruimen. Zorg ervoor dat je veel kisten en manden hebt staan om de spullen in te kwakken. Een kleed om de kruimels onder te vegen en natte doekjes om over het toilet te halen. Bedden rechttrekken. De wasmachine en vaatwasser aanzetten (dit vlak voordat iedereen thuiskomt zodat alles op volle toeren draait). Zo ziet; druk, druk, belangrijk, belangrijk er tijdens de huisfraude uit. Veel succes!
